Αυτό που είμαστε συχνα γίνεται αυτό που ζούμε. Οι επιλογές μας, οι σχέσεις μας και ο τρόπος με τον οποίο στεκόμαστε απέναντι στη ζωή δεν καθορίζονται μόνο από όσα συνειδητά αποφασίζουμε. Επηρεάζονται και από την προσωπική μας ιστορία, από όσα έχουμε μάθει να επιθυμούμε, να φοβόμαστε και να περιμένουμε από τους άλλους.
Πολλές φορές θεωρούμε ότι επιλέγουμε ελεύθερα, ενώ στην πραγματικότητα επαναλαμβάνουμε τρόπους σκέψης, σχέσης και συμπεριφοράς που μας είναι οικείοι. Μπορεί να αλλάζουν τα πρόσωπα και οι συνθήκες, αλλά η θέση που παίρνουμε μέσα στις σχέσεις να παραμένει ίδια. Έτσι, είναι δυνατόν να βρεθούμε ξανά σε καταστάσεις που, ενώ συνειδητά δεν επιθυμούμε, με κάποιον τρόπο αναπαράγουμε.
Η επανάληψη αυτή δεν είναι πάντοτε συνειδητή. Συχνά συνδέεται με πλευρές της προσωπικής μας ιστορίας που δεν έχουν γίνει ακόμη αντικείμενο σκέψης. Αυτό που μοιάζει με «λάθος επιλογή» μπορεί να είναι ένας τρόπος με τον οποίο κάτι από το παρελθόν συνεχίζει να δρα στο παρόν.
Και εδώ τίθεται το ζήτημα της ελευθερίας. Ελευθερία δεν σημαίνει να μπορούμε να επιλέξουμε οτιδήποτε, ούτε να απαλλαγούμε από κάθε περιορισμό. Σημαίνει να μπορούμε να αναγνωρίζουμε, όσο είναι δυνατόν, τι καθορίζει τις επιλογές μας και ποια είναι η δική μας θέση απέναντι σε αυτό.
Ίσως λοιπόν η ουσιαστική αλλαγή να μην αρχίζει από την προσπάθεια να γίνουμε κάποιος άλλος, αλλά από τη δυνατότητα να κατανοήσουμε καλύτερα αυτό που ήδη είμαστε. Γιατί όταν αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, μπορεί να αλλάξει και ο τρόπος με τον οποίο κατοικούμε τη ζωή μας.